Yöntem; kendinden yapıştırıcılı bantların ayrılma dayanımının araştırılmasında kullanılmaktadır. Belirtilmiş olan yöntem; kullanıcının yapıştırıcının dayanım özelliklerine sahip olmasına imkan vermesinin yanı sıra ayrılma dayanımı ve uygulanan ortalama yük değerleri gibi sonuçları da belirtmektedir. EN 1939 test yöntemi çoğunlukla kendinden yapıştırıcılı bantların kullanımına uygun olup; kullanılmakta olan bandın performansı hakkında bilgi verebilmektedir.
Numune; yapıştırıcı bandın yapıştırılmış olan rijit altlık malzemesini içermektedir. Sabit kuvvetin banda uygulanabilmesi için genellikle özel bir merdane kullanılmaktadır. Hazırlanmış numune sonrasında çekme test cihazına yüklenmekte ve bant 180º doğrultuda altlık malzemesinden ayrılmaktadır. Ayrılma kuvveti kaydedilmekte ve ortalama ayrılma kuvveti gibi sonuçlar belirlenmektedir. Kuvvetin test sırasında dalgalanma göstermesinden dolayı; mümkün olan en hızlı şekilde verilerin kaydedilmesi kritik önem taşımaktadır. 5900 serisi gibi şekil veri hızlarının 1 kHz ya da daha fazla olduğu, daha yüksek spesifıkasyonlu çekme test cihazları; ayrılma kuvvetinin mümkün olan en doğru şekilde kaydedilmesini sağlamaktadır.
Herhangi bir ekipmanı satın almadan önce, ilgilendiğiniz malzeme ya da yapıştırıcıyla alakalı olan test fikstürüne ve sonuçlara ait gerekliliklerin tam olarak anlaşılabilmesi açısından standardı incelemenizi önermekteyiz.